Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Όνειρα στα σκουπίδια




Δεν ήμουν φίλος μ’ αυτό το παιδί. Τα λέγαμε στη Σχολή βέβαια, αλλά περισσότερο ως «γνωστό» θα τον χαρακτήριζα.
Σήμερα κανονίσαμε να πάμε για καφέ στην παραλία. Μέναμε κοντά, οπότε θα πηγαίναμε με τα πόδια-πέντε λεπτά δρόμος είναι.

Δε θα αναλύσω τον καφέ τώρα. Δεν είμαι καφετζού άλλωστε (εδώ γελάμε).
Θα μείνω όμως στο περιστατικό μετά τον καφέ:

Στο δρόμο της επιστροφής, είδαμε κάποιον να ψάχνει στα σκουπίδια. Ηταν σκαρφαλωμένος στον πράσινο κάδο και φαινόταν να προσπαθεί να ξεχωρίσει τα αποφάγια από τα υπόλοιπα σκουπίδια. Η εικόνα είναι πάντα θλιβερή. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή τη φορά με έθλιψε ακόμα περισσότερο. Πήγα κοντά του, έβγαλα από την τσέπη μου ένα δεκάευρω που είχα από τα ρέστα του καφέ, και του το έδωσα. Σχεδόν ντράπηκα-μάλλον από τύψεις που εγώ μπόρεσα σήμερα να πιώ καφέ και να διασκεδάσω, ενώ αυτός όχι. Ο άνθρωπος ήξερε τη μαγική λέξη: Ευχαριστώ.  Η ανάγκη τον είχε κάνει να τη μάθει. Δεν ήταν από εδώ. Ήταν μία ακόμα σμπαραλιασμένη ύπαρξη που –το δίχως άλλο- είχε πέσει θύμα εκμετάλλευσης λαθρεμπόρων και έψαχνε τρόπο επιβίωσης σ’ αυτή την εχθρική χώρα που παρεμβαλλόταν μεταξύ του νόστου και της Ιθάκης του. Ένας ακόμα που έβλεπε τα όνειρά του να πνίγονται σιγά-σιγά μέσα σε ένα σωρό από σκουπίδια.
Ένιωσα αμέσως καλύτερα. Ένιωσα περισσότερο «άνθρωπος».
Όταν γύρισα στο γνωστό μου, εκείνος μου είπε: «Μάγκας. Μπράβο ρε συ.» Δε μίλησα, δε χρειαζόταν άλλωστε.  Αυτός αμέσως εκμεταλλεύθηκε τη σιωπή μου και συνέχισε: «Ρε μαλάκα, δε βρώμαγε όμως;».

Και τότε ένιωσα εκείνο το περίεργο συναίσθημα. Μια δόση τρομακτικής οργής-ανεξήγητης σχεδόν- ανέβηκε από τα σωθικά μου στο κεφάλι και έκανε τους κροτάφους μου να χτυπάνε ρυθμικά στο τέμπο της καρδιάς. Συγκρατήθηκα μια στιγμη.Δύο.Τρεις. Δεν υπήρξε τέταρτη:

«Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα; Ο άνθρωπος ψάχνει φαγητό μες στα σκουπίδια. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, το τζακούζι του δουλέμπορα έχει βουλώσει και δεν μπόρεσε να πλυθεί χθες βράδυ. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, έκανε πολύ κρύο χθες για να κάνει μπάνιο στην ολυμπιακή πισίνα του καταυλισμού. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, του τέλειωσε η “Aqua di Gio” και δεν είχε άλλη καβάτζα να βάλει. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, έφτασε αργά για το δείπνο και τα ψαροκόκαλα  βρώμισαν μέχρι σήμερα το μεσημέρι που τα έφαγε. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, τσακώθηκε με τον κολλητό του και δεν του έδωσε να βάλει AXE. Πώς να μη βρωμάει ρε μαλάκα, αφού πρέπει να προσαρμοστεί σε μια ακόμα πιο βρώμικη κωλοκοινωνία, που δε βρωμάει απλά: ζεύει.
Και ποιος τον ρώτησε αυτόν τον έρμο αν εμείς δεν του βρωμάμε χειρότερα; Που ξέρεις ρε μαλάκα αν εσύ αποτελείς μεγαλύτερη «μόλυνση» για την κοινωνία, παρά αυτός ; Αυτός δεν  περνάει με κόκκινο, αυτός δεν έχει να πληρώσει φόρους για να κλέψει, αυτός δε χρειάζεται να γλύφει τον κώλο κάθε πολιτικάντη για να τον διορίσει Γενικό Γραμματέα στα αρχίδια του, αυτός δε λέει ψέματα στην γκόμενά του ότι πάει για ύπνο ενώ ξενοπηδάει τη Μαρίτσα, αυτός δε ζει με 15 πλασματικά επιδόματα, αυτός δε ζητάει από το γέρο του λεφτά για να λέει ότι σπουδάζει. Αυτός... Αυτός… »
Η έκρηξη που γινόταν εντός μου πρέπει να άφησε το στίγμα της στο πρόσωπο και στα μάτια μου.
-«Είσαι καλά ρε συ; Φαίνεσαι κάπως…» ,με ρώτησε ο γνωστός μου.
-Καλά είμαι ρε μαλάκα. Καλά είμαι…





Και ένα τραγουδάκι στο κλιμα της εποχής. Αφιερωμένο σε όσους προσπαθούν-μάταια-να εγκλωβίσουν τα όνειρά μας στο κεφάλι μας...


13 σχόλια:

  1. Αυτος...και ο καθε "αυτος" (<>) δεν ειναι ενας...ειναι πολλοι! Και δυστυχως οι επιθεσεις αυτων των "σμπαραλιασμενων υπαρξεων" σε ανυπερασπιστους/ες Πατρινους/ες οσο πανε και αυξανονται! Αυτος λοιπον, μπορει να μην κανει ολα αυτα που αναφερεις στο τελος! Αυτα που κανουμε εμεις οι "ανεπιδεκτοι μαθησεως" Ελληνες πολιτες ...αλλα δυσκολευει τους ρυθμους της καθημερινοτητας των Πατρινων με αλλους τροπους..γεμιζοντας μας φοβο για τη στιγμη που ο καδος δεν θα εχει κατι να τον κρατησει εξω απο τα σπιτια μας και ετσι θα μας επισκεφτει για να "ανοιξει το ψυγειο μας"! Καταννοω οτι ισως ευαισθητοποιηθηκες με τη συγκεκριμενη εικονα καθως γυριζες απο τη βολτα σου..και δεν το κρινω ουτε κατακρινω την χειρονομια σου! Ομως λυση δεν υπαρχει, γι'αυτο το καλυτερο θα ηταν να απομακρυνθουν αυτοι οι ανθρωποι απο την Πατρα αφου η ιδια η πολη και οι πολιτες της δεν μπορουν να τους προσφερουν ενα καλυτερο μελλον. Και δεν ειναι ρατσισμος, ειναι τετραγωνη λογικη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Άσπα

    Συμφωνώ εν μέρει. Αλλά για τον ερχομό τους εδώ δεν ευθύνονται αυτοί. Ούτε για το ότι ψωμολυσσάνε και η ανάγκη τους τούς ωθεί στο να κλέβουν,βιάζουν κτλ - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε στη θέση τους προκειμένου να επιβιώσουμε. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι θύματα. Και το θύμα -υπό ορισμένες συνθήκες-μπορεί να μετατραπεί σε θύτη. Αν οι κάτοικοι της Πάτρας (δε σου λέω ο Δήμος, χέσ'τον αυτόν,είναι άχρηστος) τους παραχωρούσαν έναν χώρο και τους έδιναν ένα πιάτο φαΐ (όσο και όποτε τους περισσεύει), δε θα γίνονταν "επιθετικοί". Και δε θα έπρεπε να το κάνουν αυτό με το υστερόβουλο σκεπτικό "έτσι τους κρατάω χορτάτους, άρα δε θα μπουν στο σπίτι μου", αλλά με γνώμονα τον ανθρωπισμό και την κατανόηση που ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να έχουν (ως πιο πολιτισμένοι υποτίθεται) απέναντι σε ανθρώπους που βασανίζονται και μεταφέρονται σαν ευτελή αντικείμενα από χώρα σε χώρα.

    Η Πάτρα-και η κάθε Πάτρα- ΜΠΟΡΕΙ να προσφέρει ένα βιώσιμο περιβάλλον για αυτούς, έστω και προσωρινά, αλλά δε ΘΕΛΕΙ. Άλλωστε, δεν ήρθαν εδώ για να μείνουν, αλλού ήθελαν να πάνε κι αλλού κατέληξαν. Ακόμα κι αυτοί, λοιπόν, είναι ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ μας. Και ο παρασιτικός τρόπος ύπαρξης είναι η μοναδική επιλογή που τους δίνουμε.
    Αν δεν έρθουν εδώ, θα πάνε κάπου αλλού και θα 'ναι κι εκεί ξένοι και "παράσιτα". Στα δικά μου αυτιά ακούγεται πολύ σκληρό να λέω :"δε με ενδιαφέρει,γιατί τότε δε θα είναι δικό μου πρόβλημα". Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ πρόβλημα και είναι ΔΙΚΟ ΜΑΣ πρόβλημα όπου και να 'ναι, γιατί πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι. Και αυτό είναι που έχουμε ξεχάσει. Όπως επίσης έχουμε ξεχάσει πως οι άνθρωποι, όταν είναι ενωμένοι, μπορούν να πετύχουν πολλά.
    Αυτή είναι η δική μου άποψη.

    Υ.Γ: Πού είναι η φιλεύσπλαχνος εκκλησία να βοηθήσει αυτούς τους αβοήθητους "αλλόθρησκους" με συσσίτια ; Υπάρχουν και άλλοι αναξιοπαθούντες πέραν των καλών απόρων χριστιανών. Ή μήπως ο Θεός κάνει διακρίσεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σύμφωνα από αυτά που έχω ακούσει και μου έχουν πει άνθρωποι που γνωρίζουν το αντικείμενο οι άστεγοι είναι άστεγοι, επειδή θέλουν να είναι.

    Υπάρχουν διάφορα μέρη που παρέχουν στέγαση, μπάνιο και φαγητό, αλλά για λόγους που δεν ξέρουν ακόμα και οι ίδιοι οι φορείς οι άστεγοι δεν τα προτιμάνε.

    Επειδή όμως εσύ μιλάς για αλλοδαπό, ενδέχεται αυτές οι ''ανέσεις'' να μην είναι γνωστές σε αυτούς ή να μην θέλουν οι ίδιοι να πάνε. Ίσως στους άστεγους-αλλοδαπούς να ισχύουν διαφορετικά κριτήρια.

    Όσο για την κίνησή σου να του δώσεις λεφτά προσωπικά δεν θα έδινα. Δεν σε κατηγορώ όμως που έδωσες. Προς Θεού. Το γεγονός ότι προσωπικά δεν δίνω λεφτά δεν σημαίνει ότι κάνω και το σωστό. Το τι είναι ηθικό σε μια τέτοια περίπτωση σηκώνει πολύ κουβέντα.

    Όσο για το αν αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να απομακρυνθούν ή όχι δεν υπάρχει απλή εξήγηση. Κατά την γνώμη μου θα πρέπει να δούμε αν μπορούμε να τους απορροφήσουμε στην κοινωνία μας. Η απάντηση βέβαια σε αυτήν την γνώμη είναι πολύ απλή και φυσικά είναι αρνητική. Εδώ οι Αμερικανοί προσπαθούν εδώ και 200 χρόνια να αφομοιώσουν τους Ιρλανδούς, τους Εβραίους και τους Ιταλούς και δεν μπορούν. Θα μπορέσουμε εμείς;

    Το μόνο σίγουρο είναι έχει χαθεί το μέτρο και έχει χαθεί η μπάλα. Όσο για την Εκκλησία υποτίθεται ότι παράγει έργο και παράσχει βοήθεια. Υποτίθεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Κάνθαρος

    Ισχύει αυτό που λες σε ορισμένες περιπτώσεις απόρων. Όμως, όπως πολύ σωστά παρατήρησες, δεν αναφέρμαι σ'αυτούς. Αναφέρομαι στους υπανθρώπους-φαντάσματα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, που τους βλέπεις να κυνηγούν φορτηγά όταν είναι σταμετημένα στα φανάρια, που μοιράζονται μια ζακέτα ανά πέντε και που βρίσκουν προστασία στα υπόστεγα βενζινάδικων τις βροχερες μέρες. Ζώντας στην Πάτρα, αυτές οι εικόνες είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Και το πιο σημαντικό είναι πως μόνος του ο καθένας δεν μπορεί να κάνει πολλά. Μόνο αν υπάρχει συλλογική συνείδηση και αντιμετώπιση ίσως κάτι επιτευχθεί.
    Το πιο απλό που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας είναι να βάζουμε τα αποφάγια-για μας- ή ό,τι περισσεύει και το πετάμε, σε μια σακούλα ξεχωριστή και να τα αφήνοουμε δίπλα από τους κάδους. Προσωπικά αυτό κάνω. Τουλάχιστον έτσι δε θα χρειαστεί να κυλιστεί κάποιος μέσα στα σκουπίδια για να βρει φαΐ. Έστω και ένας περισσότερος να βρεθεί χορτασμένος από το πουθενά, καλό είναι. Πόσο μάλλον αν το κάναμε όλοι μας. Είναι πολύ απλό και αποτελεσματικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν θα σε ριξει και σενα στα σκουπιδια κανεις ρε μ@λ@κ@ ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δε μας συμφέρει ε;Άχριστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ life is good

    Πες μας αν θες σε ποιόν απευθύνεσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Άχριστε;;;;; ...χμμμμμ.....
    Α-Χριστός ====> Α-Χριστε = Χωρίς τον Χριστό=Άθεος.
    Μα καλά ρε Φυσικέ...Εσύ δεν μας είχες πει ότι πιστεύεις;;;;;

    εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Yiannis

    Χαχαχχαχαα...
    Ωραίος ο Γιάνναρος!

    Απλά,δεν είμαι σίγουρος αν το σχόλιο πήγαινε για μένα ή για τον γνωστό μου που μιλάω στο κείμενο. Κρατάω τις επιφυλάξεις μου. Αν φιλιτιμηθεί ο life is good να μας το διευκρινίσει,έχει καλώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Way off topic,αλλα άμα δεν το πω θα σκάσω! Ο Θεοφιλόπουλος,αυτος ο γίγαντας της αθλητικής δημοσιογραφίας(που είναι και διευθυντής του αθλητικού τμήματος της ΕΡΤ),μετα το περιβόητο "τζαμπιολι" ενέταξε στην ελληνική και το κύριο ονμα "Μιραλλας":το κλίνει κανονικά! Ο Μιραλλας,του Μιραλλα,τον Μιραλλα! ("η μπάλα στον Μιραλλα","στα πόδια του Μιραλλα η μπάλα" κοκ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έφριξα από τα σχόλια της Άσπας και του Κάνθαρου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Antidrasex

    Ti akrivws se ekane na frikseis agapite?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Aspa Το ότι φοβάσαι την εξαθλίωση του άλλου ότι μπορεί να γυρίσει σε εσένα. Και δεν έχεις άδικο ότι μπορεί να συμβεί, αλλά η λύση σου είναι "Να φύγουν" και όχι "να κάνω (κάνουμε) κάτι για αυτό".

    Το ότι βάζεις το "σμπαραλιασμένων υπάρξεων" σε εισαγωγικά, αλλά δεν κάνεις το ίδιο με το "ανυπεράσπιστους Πατρινούς-Πατρινές".



    Πρόσεξε όμως, γιατί εύκολα έρχεται η μέρα που θα ζητάει κάποιος από εσένα να φύγεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...