Για τα γεγονότα στο ΤΕΙ Πάτρας στις 11/4 :
Μετά τη λήξη της γενικής συνέλευσης ενός εκ των σχολών του ΤΕΙ,ακολούθησε η γενική συνέλευση τμήματος (κάτι σαν τη σύγκλητο,για τα Πανεπιστήμια), στην οποία συμμετείχε ο πρόεδρος, οι διοικητικοί και ορισμένοι σπουδαστές.
Να υπενθυμίσω εδώ ότι σε προηγούμενη γενική συνέλευση τμήματος είχε αποφασιστεί από καθηγητές-διοικητικούς (και υπό την πίεση των σπουδαστών) να ανασταλεί η λειτουργία του ΤΕΙ μέχρι τη χθεσινή μέρα (11/4) σε περίπτωση που το υπουργείο δεν έπαιρνε πίσω την απόφαση του σχεδίου Αθηνά. Όπερ και εγένετο. Ο ίδιος ο πρόεδρος είχε δηλώσει πως σε περίπτωση που δεν παρθεί πίσω η μεταφορά του ΤΕΙ από το υπουργείο, θα παραιτηθεί μαζί με όλη τη διοίκηση του ΤΕΙ. Όπερ και.. δεν εγένετο!
Η μάσκα του προέδρου έπεσε και αποκαλύφθηκε σε όλο του το μεγαλείο το πρόσωπο του συνομιλητή του Υπουργείου, του βαθιά εκείνου αντιδραστικού προέδρου που τόσο καλά ξέρουν οι σπουδαστές του ΤΕΙ αλλά και όσοι συμμετέχουν στο φοιτητικό κίνημα.
Οι σπουδαστές λοιπόν, προχώρησαν στον αποκλεισμό του προέδρου και των υπόλοιπων μελών της διοίκησης μέχρις ότου αυτοί κάνουν πράξη τη δέσμευσή τους, δηλαδή την παραίτησή τους.
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ, και ενώ στο ΤΕΙ είχε μείνει λιγοστός κόσμος από τη γενική συνέλευση που είχε πριν ώρα τελειώσει, κάνει την εμφάνισή του στο χώρο ο αρχι-ΠΑΣΠίτης Καρβούνης, υπεύθυνος νεολαίας ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα, παρέα με 7 φουσκωτούς μπράβους της νύχτας. Οι μπράβοι άρχισαν να χτυπούν κόσμο που τους υποδείκνυε ο Καρβούνης. Κύριοι στόχοι τους ήταν άτομα του κινήματος, με γνωστή δράση και συμβολή στις καταλήψεις του ΤΕΙ, ΕΑΑΚίτες και αναρχικοί. Οι "μποξέρ" που επιστράτευσε η ΠΑΣΠ δε δίστασαν να χτυπήσουν ακόμα και κοπέλες και μάλιστα, σε μια περίπτωση, ο ένας μπράβος κατέβασε τα παντελόνια του για να δείξει τα γεννητικά του όργανα σε μια κοπέλα!
Αφού λοιπόν ΠΑΣΠ και μπράβοι έκαναν τη δουλειά τους, έγιναν καπνός, αφήνοντας πίσω τους 6 τραυματίες, τον έναν σε σοβαρή κατάσταση (το πρόσωπο του παιδιού απλώς δεν αναγνωρίζεται, κυριολεκτικά).
Κάπου εδώ τελειώνει το δημοσιογραφικό κομμάτι κι αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα:
- Ποιο σκοπό εξυπηρετούσε η τραμπούκικη επίθεση της ΠΑΣΠ;
- Ήταν απλή σύμπτωση το ότι την ίδια ώρα ο πρόεδρος βρισκόταν κλεισμένος σε ένα γραφείο από τους σπουδαστές;
- Με τίνος το μέρος είναι τελικά η ΠΑΣΠ, με αυτό των σπουδαστών που εδώ και 8 βδομάδες κάνουν ηρωικό κι ανυποχώρητο αγώνα και μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις και το κίνημα διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο, ή με εκείνο του Υπουργείου και του προέδρου, που διώχνουν σπουδαστές από την πόλη τους, αχρηστεύουν τα πτυχία τους και πετάνε το μέλλον τους στα σκουπίδια;
- Είναι ή δεν είναι η ΠΑΣΠ η κυβερνητική εκείνη οργάνωση που διαχρονικά βάζει πλάτες στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στα σχέδια του Υπουργείου εις βάρος της νεολαίας; Μιας νεολαίας χωρίς ενιαία και ισχυρά πτυχία, χωρίς μόνιμη και σταθερή δουλειά, χωρίς ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, με 67% ανεργία, με ελαστικές και κακοπληρωμένες σχέσεις εργασίας, με μοναδική προοπτική τη μετανάστευση ;
- Εντέλει, είναι η δεν είναι η ΠΑΣΠ αυτή που με κάθε αφορμή δε διστάζει να δείξει τα καθεστωτικά της δόντια απέναντι σε αγωνιστές που αντιστέκονται στο γκρέμισμα των ζωών τους, επιστρατεύοντας συχνά-πυκνά και μπράβους της νύχτας για να το πετύχει;
Οι απαντήσεις θεωρώ πως είναι προφανείς, και οι φοιτητές γνωρίζουν πια πολύ καλά. Οι τραμπούκικες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν, ίσα-ίσα μας πεισμώνουν και μας κάνουν να επικεντρωνόμαστε ακόμα περισσότερο στο στόχο μας: την ανατροπή των πολιτικών της καταστροφής και των εκφραστών της.
